Wielka Brytania jest obecnie jednym z najszybciej rozwijających się państw "starej Europy". Wzrost gospodarczy wynosi przeszło 3%, bezrobocie utrzymuje się na stałym, niskim poziomie około 4,5%. Przy takim wskaźniku mówimy wręcz o bezrobociu naturalnym, czyli pewnym odsetku osób, które w ogóle nie chcą pracować. Tak dobra sytuacja na rynku pracy to wynik śmiałych reform gospodarczych z lat 80-tych. Znając te dane statystyczne nie powinien dziwić fakt, że rząd brytyjski podjął w maju 2004 roku decyzję o otwarciu rynku pracy dla obywateli nowych państw członkowskich Unii Europejskiej. Polacy od razu masowo wyjechali tam w poszukiwaniu zatrudnienia. Czy udało im się znaleźć pracę marzeń? W jakich zawodach pracują najczęściej?

Przeczytaj nasz mini-poradnik! Jadąc za granicę w poszukiwaniu zatrudnienia warto poznać lokalne prawo pracy. Nie musi być ono podobne do naszego. Mogą spotkać nas niespodzianki, jeśli np. podpiszemy umowę o pracę z jakimś nieuczciwym pracodawcą. Bardzo często nie znamy języka angielskiego, co może nam utrudnić obronę naszych praw. Dlatego warto przed podpisaniem każdej umowy o pracę przejrzeć kodeks pracy, albo przeczytać nasz mini-poradnik. 

Polacy, po przystąpieniu naszego kraju do Unii Europejskiej w maju 2004 roku, uzyskali wiele udogodnień pozwalających na legalne zatrudnienie za granicą. Część z nich nadal zatrudniona jest jednak nielegalnie. I to pomimo groźby wysokich grzywien w przypadku złapania takiego delikwenta. Górę nad zdrowym rozsądkiem bierze niechęć do płacenia podatku dochodowego oraz składek ubezpieczeniowych. Piszę "nad zdrowym rozsądkiem", gdyż w razie wypadku przy pracy czy też pojawienia się choroby zawodowej pracownik zatrudniony na czarno nie ma prawa do zasiłku społecznego. Jest też wyłączona przez swój wypadek z rynku pracy, czyli nie pobiera dochodów. Na szczęście brytyjski system publicznej opieki medycznej pozwala na korzystanie ze służby zdrowia osobom niepracującym. Pracujący w szarej strefie są traktowani przez tamtejszych urzędników jak bezrobotni.

Obywatele nowych państw członkowskich Unii Europejskiej (z wyjątkiem Cypru i Malty), podejmując w Wielkiej Brytanii pracę na okres dłuższy niż 1 miesiąc, muszą zarejestrować ten fakt w komórce brytyjskiego ministerstwa spraw wewnętrznych (Home Office) - w  Zespole ds. Rejestracji Pracowników (Worker Registration Team). Pozwoli to na otrzymanie Karty Rejestracji Pracownika, która jest dokumentem upoważniającym do podjęcia pracy i pobytu w Zjednoczonym Królestwie w czasie wykonywania świadczeń pracowniczych. W przypadku nie złożenia wniosku przed upływem miesiąca od podjęcia pracy, nasze zatrudnienie w Wielkiej Brytanii stanie się nielegalne. Pracodawca zgodnie z obowiązującym prawem nie może legalnie zatrudnić osoby, która nie jest zarejestrowana, dlatego chcąc uniknąć kary, może nas zwolnić z pracy.

Jak mówią specjaliści, znalezienie pracy w Wielkiej Brytanii staje się coraz trudniejsze. Tamtejszy rynek pracy powoli nasyca się pracownikami z Europy Środkowowschodniej, a przystąpienie do Unii Europejskiej w 2007 roku nowych państw - Bułgarii i Rumunii, zwiększyło jeszcze liczbę osób szukających szczęścia w Europie Zachodniej. Z drugiej strony, Brytyjczycy przekonali się co do pracowitości i solidności pracowników z Polski, tak więc osoby ambitne i pracowite nie powinny mieć problemu ze znalezieniem zajęcia. Mimo wszystko należy szukać pracy w wielu źródłach: w prasie, Internecie, przez znajomych. Warto się także zdecydować na bezpłatne usługi państwowych biur pośrednictwa pracy, które w Wielkiej Brytanii noszą nazwę Job Centre. Daje to wiele korzyści, którę pragnę przedstawić w niniejszym artykule.