Pogańscy Celtowie podczas okresu zimowego mieli wiele świąt, po części by jakoś rozweselić te ciemne dni. a po części by uprosić bogów o powrót słońca.

Szkockie słowo „Yule” pochodzi od staro-norweskiego „jól”, które oznacza święto pogańskie w czasie przesilenia zimowego. Tradycyjnie używa się tego określenia nie tylko do dnia Bożego Narodzenia (tak jak jest to powszechne w Szkocji w tej chwili), ale do okresu 12-stu dni poprzedniego święta.

Święto Samhain wyznacza w kalendarzu Celtów Nowy Rok. Jego data jest nieco sporna, według Encyklopedii Brytannica i autora „Zarys Dziejów Religii” pod redakcją Bogdana Kupisa, święto to przypada w listopadzie. Natomiast w książce „Mitologia Świata” (tu pod redakcją Arthura Cotterell) czy na stronie Druida Hagala jest ono umieszczane z datą 31 października. Natomiast na stronie innego Polaka interesującego się druidyzmem znajdujemy jeszcze trzecią możliwość – umieszczenie tego święta w ramie czasowej. Czeski przytaczając autora książki "Elements of the Druid Tradition" - Philipa Carr-Gomma podaje czas od 31 października do 2 listopada jako czas Samhuinn. W dzisiejszych czasach święto to jest bardziej znane jako „Halloween” po tym jak jego elementy zostały zabrane do kultury Stanów Zjednoczonych a następnie stały się popularne na całym święcie szczególnie pod swoją komercyjną formą.

Halloween, święto wywodzące się od uroczystości obchodzonych przez pogańskich Celtów i mające symbolizować koniec lata (gael. Samhain), a zarazem koniec celt. roku kalendarzowego. Jedno z niewielu starych świąt, które zachowało się po  Reformacji. Samo określenie Halloween stanowi współczesną formę terminu Hallows' eve, stosowanego w średniowieczu przez Anglików na określenie dnia poprzedzającego Wszystkich Swiętych (All Hallows), tzn. 1 listopada. Celtycki charakter tego święta odpowiada raczej wprowadzonym później w świecie chrześcijańskim Zaduszkom (2 listopada), gdyż wierzono, iż w ową noc duchy zmarłych przodków spacerują po polach i obejściach, podczas gdy żywi powinni siedzieć w domach.

Ramy czasowe Średniowiecza nie są ściśle określone i mają raczej charakter symboliczny, związany z różnymi wydarzeniami. Jako początek epoki ustanowiono rok 476 – upadek cesarstwa Rzymskiego (choć istnieją także inne sugestie). Za jej koniec przyjmuje się różne daty:  ok. 1450 – gdy Jan Gutenberg wynalazł druk; 1453 – kiedy to Turcy zdobyli Konstantynopol, upadło Cesarstwo bizantyjskie, oraz skończyła się wojna stuletnia; 1492 – gdy Krzysztof Kolumb dotarł do Ameryki, 1493 – gdy Krzysztof Kolumb powrócił do Hiszpanii; oraz 1517 – kiedy Marcin Luter przedstawił swoje tezy.