 plakat filmu
Ostatni król Szkocji(tytuł oryg. The Last King of Scotland)Główny bohater filmu, Idi Amin, został prezydentem Ugandy 25 stycznia 1971 roku, po dokonaniu krwawego zamachu stanu. Oparta na faktach umiejętnie połączonych z literacką fikcją historia ekscentrycznego polityka, to także dzieje wymordowania około pół miliona ludzi. Uwodzący swym osobliwym poczuciem humoru dyktator, cieszył się powszechnym zainteresowaniem mediów. Był postacią niezwykle kontrowersyjną. Jedną z jego najbardziej szokujących wypowiedzi ma być stwierdzenie: "nie lubię ludzkiego mięsa, jest za słone".
Dlaczego Ostatni król Szkocji ? Tak właśnie tytułował siebie Amin, będący prawdziwym entuzjastą historii i kultury tego kraju. Uważał, iż Szkocja powinna być niezależna a siebie widział w roli dowódcy wojsk, które miałyby tą niezależność wywalczyć. Także tradycja noszenia kiltu nie była mu obca. To właśnie w tym narodowym stroju pojawił się na pogrzebie króla Arabii Saudyjskiej. I to właśnie szkockie pochodzenie innego filmowego bohatera, Nicholasa Garrigana, młodego absolwenta medycyny, sprawiło, że zyskał on zaufanie dyktatora.
Pierwsze kadry filmu zdają się zapowiadać komedię. Ostatnie obrazują dramat, ludzkie cierpienie i zbrodnie. Ta "dwustronność" filmu odpowiada dwóm obliczom bohatera. Oblicze człowieka dowcipnego i wpływowego uwodzi Nicholasa, który wkrótce po poznaniu Amina zostaje jego osobistym lekarzem i doradcą. Młodego Szkota zaślepia nie tylko elektryzująca osobowość przywódcy, ale także otrzymane od niego przywileje. Drugie oblicze samozwańczego prezydenta Garrigan dostrzega dopiero z czasem. To jego oczami obserwujemy brutalny i represyjny reżim dyktatora. Gdy zauroczenie pracodawcą mija, a pewne fakty - jak śmierć politycznych przeciwników Amina - zaczynają tworzyć przerażającą całość, pozbawiony paszportu bohater zaczyna walczyć o przetrwanie próbując opuścić Ugandę.
Film jest emocjonującym obrazem patologii stosunków międzyludzkich. Wniosek z niego nasunął mi się sam - największym zagrożeniem dla człowieka nie są choroby, czy całe epidemie, nie jest natura ani kataklizmy. Tym zagrożeniem jest drugi człowiek. Przeraża mnie to jak wiele zła jest w stanie wyrządzić osoba w pogoni za władzą. Zastanawia mnie to, jak wiele zła jest w stanie wyrządzić każdy z nas. Bo przecież historia pokazana w filmie, choć szczególna to przecież nie wyjątkowa, choć społeczeństwo inne, to przecież nie całkiem odmienne. Bo zło nie rośnie na jakiś specjalnych polach, a w najzwyklejszych sytuacjach. Niczym chwast - mała nieuwaga, trochę lenistwa, chwila zapomnienia... I jest, i umacnia się rozrastając niczym plaga. A my słyszymy o nim każdego dnia, ale te informacje zamiast nas się uczulać, zadziałały jak szczepionka sprawiając, że jesteśmy coraz bardziej znieczuleni. Czy człowiek będzie kiedyś oznaczał człowieczeństwo? Niezależnie od płci, pochodzenia, wyglądu, wieku? Człowiek po prostu! Bo różnice nie zawsze muszą poróżniać, polityka nie musi niszczyć a politycy nie muszą uciskać. Może kiedyś nauczymy się jednoczyć, budować i wspierać. Może kiedyś człowiek nie będzie musiał obawiać się drugiego człowieka. O człowieczeństwo proszę i apeluję. Nie na wojnach i w sytuacjach szczególnego zagrożenia a zawsze i wszędzie. O człowieczeństwo na co dzień...
Emocje jakie towarzyszą oglądaniu filmy to zasługa przede wszystkim wybitnej kreacji Foresta Whitakera, nagrodzonego Oscarem, Złotym Globem i wyróżnieniem BAFTA (Brytyjskiej Akademii Sztuk Filmowych i Telewizyjnych). Film polecam wszystkim tym, którzy oprócz rozrywki, pragną coś przeżyć, zatrzymać się na chwilę i zastanowić...
 Do ulubionych (0) |  Zacytuj | Odsłon: 876 | Email
Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved |
Rozrywka 
