Barbour, John (ok. 1316-1395), wybitny poeta średn., od 1357 archidiakon diecezji  Aberdeen. Studiował w Oksfordzie i we Francji. Autor obszernego (ponad 13 tys. wierszy) poematu "The Brus" (ok. 1375), jednego z pierwszych tekstów w jęz.  szkockim, który w XIV w. zaczął wypierać francuski, będący dotąd językiem szlachty z  Nizin. Opierając się na relacjach naocznych świadków, opisuje on życie i przygody  Roberta I oraz jego rycerzy, ze szczególnym uwzględnieniem bitwy pod  Bannockburn.

Głównym motywem tego dzieła, za które  Robert II przyznał B. nagrodę w wysokości 10 funtów, jest walka o wolność.
    Ach, jak szlachetną rzeczą jest wolność!
    Wolność pozwala robić, co się nam podoba,
    Wolność przynosi człowiekowi wszelką pociechę;
    Zyje w spokoju ten, kto żyje wolny.
W przeciwieństwie do innych średn. kronikarzy, którzy koncentrowali się wyłącznie na czynach książąt i rycerzy, w poemacie B. ważną rolę odgrywają również żołnierze wywodzący się z ludu, a stosunek Bruce'a do nich ma charakter bardziej ojcowski niż królewski. W ujęciu B., wojna o niepodległość była nie tylko powstaniem narodowym, ale także zrywem ludowym.