Dunbar, William (1460?-1520?), poeta, wybitny przedstawiciel epoki Odrodzenia. Pochodził z East  Lothian, studiował w  St Andrews; odbył nowicjat w zakonie franciszkanów, ale wkrótce zeń wystąpił poświęcając się karierze dyplomatycznej; został także nadwornym poetą piszącym okolicznościowe poematy (pod koniec życia jego roczna pensja wynosiła 80 funtów rocznie).

Najbardziej znanym z nich jest "The Thrissell and the Rose" (Oset i róża) skomponowany z okazji zaślubin  Jakuba IV z Małgorzatą  Tudor, w sprawie którego to mariażu D. prowadził w 1500 pertraktacje w Londynie. Występująca w poemacie Pani Natura wybiera dwa tytułowe kwiaty, jako przewodzące wśród heraldycznych godeł (por.  oset). Inny charakter posiada "Lament for the Makaris", w którym autor (prawdopodobnie pod wpływem "Testamentu" F. Villona), wymienia odeszłych szk. poetów, kończąc strofy posępnym łacińskim refrenem: "ogarnął mnie lęk śmierci" (timor mortis conturbat me). Jego twórczość zawiera jednak także wiersze o charakterze satyrycznym, jak np. "The Treatise of the Twa Maryit Wemen and the Wedo" [Rozprawa między dwiema mężatkami i wdową{?}], gdzie znajdują się stwierdzenia o zaletach płci niewieściej w porównaniu z rodzajem męskim. Mimo że D. oceniany jest b. wysoko przez historyków literatury (jako jeden z trzech  najwybitniejszych szk. poetów, obok  Burnsa i  MacDiarmida), jego twórczość przez kilka wieków pozostawała w zapomnieniu. W 1508 Chapman i  Myllar opublikowali mały wybór poezji, ale na dzieła zebrane (znalezione w rękopisach) trzeba było czekać aż do 1834. John Buchan określił twórczość D. jako jedno z czterech gł. osiągnięć szk. literatury (obok ballad, poezji Burnsa i powieści historycznych W.  Scotta). Gdy H. MacDiarmid podjął w XX w. próbę odrodzenia w swej poezji języka  szkockiego, uczynił to pod hasłem "powrotu do Dunbara".