Święto Samhain wyznacza w kalendarzu Celtów Nowy Rok. Jego data jest nieco sporna, według Encyklopedii Brytannica i autora „Zarys Dziejów Religii” pod redakcją Bogdana Kupisa, święto to przypada w listopadzie. Natomiast w książce „Mitologia Świata” (tu pod redakcją Arthura Cotterell) czy na stronie Druida Hagala jest ono umieszczane z datą 31 października. Natomiast na stronie innego Polaka interesującego się druidyzmem znajdujemy jeszcze trzecią możliwość – umieszczenie tego święta w ramie czasowej. Czeski przytaczając autora książki "Elements of the Druid Tradition" - Philipa Carr-Gomma podaje czas od 31 października do 2 listopada jako czas Samhuinn. W dzisiejszych czasach święto to jest bardziej znane jako „Halloween” po tym jak jego elementy zostały zabrane do kultury Stanów Zjednoczonych a następnie stały się popularne na całym święcie szczególnie pod swoją komercyjną formą.

Podczas Samhain lud Celtów sprawdzał swoje dobra, sprawdzał ilość zapasów i ewentualnie tego dnia robił zapasy z tych zwierząt które nie był w stanie wykarmić. Najbardziej jednak znanym elementem jest jednak rozprawianie się Celtów także ze stanem z przeszłości. Uważano że tego dnia duchy zmarłych są widoczne dla śmiertelników. Dusze te na tyle zyskiwały moc tego dnia, że mogły także opętać ciało napotkanej osoby. Stąd starano się nie wychodzić z domu samotnie i zakładać przebrania dzięki którym wyglądało by się na jedną z błąkających się dusz. Stąd najbardziej znana postać święta nazywanego obecnie „Halloween”.
Zwyczaje jakie w tym czasie miały miejsce, to według Stefana Zabieglika (autora książki „Historia Szkocji” i biografii Szkota - Adama Smitha) m. in. rozpalanie na wzgórzach ognisk (w celu palenia wiedźm lub po to by chłopcy przez nie skakali dla oczyszczenia duszy), a także chodzenie z pochodniami po polach (aby zapewnić dobre zbiory). Popularne było także wróżenie zamążpójścia lub po prostu przyszłości.
Obecnie w Szkocji praktykowany jest zwyczaj zwany „guising” polegający na chodzeniu dzieci od domu do domu i zbieranie drobnych darów za śpiew lub recytacje. Ten wydaje się także przedostawać do Polski chodź wzbudza kontrowersję przy zadumie w dniu przeznaczonym na odwiedzenie grobów naszych bliskich i raczej zadumie niż radości (z takiej zabawy czy nawet z tego że bliscy są pewnie w lepszym miejscu...).

Jeśli chcecie dowiedzieć się więcej o zwyczajach mieszkańców Szkocji w tych dniach bądź korzystając z bycia tam wziąć udział w takich zwyczajach – zapraszamy do zapoznania się z naszym przewodnikiem. Powinien pomóc zrozumieć wydarzenia, zabawy jakie mają wtedy miejsce.


Źródła:
Arthur Cotterell „Mitologia Świata”
Cezary Czyżewski „Czeski” „Druidyczne święta” (Internet)
Druid Hagal „Kalendarz Celtycki” (Internet)
Bogdan Kupis – „Zarys dziejów Religii”