Andrzej, święty [Saint Andrew], apostoł, patron Szkocji. Rybak z Galilei, starszy brat św. Piotra, uczeń św. Jana Chrzciciela. Prowadził działalność misyjną w Azji Mniejszej i Grecji. Ukrzyżowany w Patras (Achaia) ok. 69 i tam pochowany. Według legendy z VIII w., gdy w 370 kości świętego postanowiono przenieść do Konstantynopola, grecki mnich, św. Regulus, otrzymał we śnie od anioła polecenie, by zabrać je i przewieźć do "najodleglejszego zakątka Ziemi".

Regulusowi udało się podobno wykraść z grobu św. A. jedynie ząb, rzepkę, kość ramienia i trzy palce. Zrządzeniem Opatrzności łódź osiadła na wsch. wybrzeżu Szkocji, a piktyjska miejscowość Kilrimont, gdzie zostały złożone wspomniane szczątki, otrzymała nową nazwę St Andrews. Historycy skłaniają się raczej do innej hipotezy, zgodnie z którą relikwie świętego przybyły do Szkocji w VIII w. z Northumberland, wiążąc to z faktem, że król  Piktów południowych  Angus  przyjął w 736 św. A. jako swego patrona (co miało stanowić reakcję na przyjęcie przez Nechtana, króla Piktów północnych, jako patrona św. Piotra). Podczas  wojen o niepodległość Szkoci wznosili okrzyk bojowy: "W imię Boga i św. Andrzeja!".  Większość szczątków  świętego, wykradzionych w 1210 z Konstantynopola, znajduje się w Amalfi (płd. Włochy). W 1879 tamtejszy abp przekazał część kości łopatkowej do Szkocji, zaś papież Paweł podczas swej wizyty w tym kraju w 1969 ofiarował szk. katolikom część czaszki św. A. Obie te relikwie znajdują się obecnie w rzymskokatolickim kościele katedralnym św. Marii w Edynburgu.