Melrose

Melrose

Wciśnięte między rzekę Tweed i Wzgórza Eildon, maleńkie MELROSE jest najmilszym z miast. Domy stojące przy wąskich uliczkach tworzą harmonijną mieszaninę stylów, od ślicznych, małych chatek i sklepików, po wysokie kamienice o eleganckich fasadach z czasów Wiktorii i Jerzego. U stóp miasta, wysoko nad brzegiem rzeki, wznoszą się ruiny opactwa Melrose (Melrose Abbey; VI-IX pn.-sb. 9.30-18.00, nd. 14.00-18.00, X-III pn.-sb. 9.30-16.00, nd. 14.00-16.00; 2,50 £), zbudowanego z kamienia o odcieniach różu i ochry. Opactwo, ufundowane w 1136 r. przez Dawida I, obrastało w bogactwa, sprzedając wełnę i skóry do Flandrii. Jednakże tłuste lata nie trwały długo. Klasztor wciąż był nękany napadami Anglików; największe szkody wyrządziły najazdy Ryszarda II w 1385 r. i hrabiego Hertford w 1545 r. Większość ocalałych fragmentów budowli pochodzi z okresu pośredniego, wówczas w efekcie przebudowy pierwotną surowość wyparł ozdobny gotyk wzorowany na opactwach północnej Anglii.

Nad ruinami dominuje kościół opactwa. Eleganckie łuki okienne w nawie sięgają aż do chóru dla mnichów, którego wspaniałe filary zostały zniekształcone podczas budowy późniejszego kościoła parafialnego. Prezbiterium zachowało się w nieco lepszym stanie, jego doskonałe linie wydobywa z mroku światło wpadające przez strzeliste, późno-gotyckie okna, których łuki nabożnie wznoszą się ku niebu. Kapitele otaczających prezbiterium kolumn pokrywa misterna dekoracja rzeźbiarska oparta na motywie nieregularnych liści włoskiej kapusty. Wedle legendy pod oknem spoczywa serce Roberta I Bruce’a. W 1329 r. umierający król, chcąc wypełnić dawne przyrzeczenie, nakazał swemu przyjacielowi, Jamesowi Douglasowi, zabrać swoje serce na wyprawę krzyżową do Ziemi Świętej. „Widząc zatem, że moje ciało nie jest wstanie dokonać tego, czego pragnie moje serce, wyślę je zamiast mojego ciała, aby dochować wierności przysiędze”. Douglas starał się, jak mógł, by wypełnić ostatnią wolę króla, lecz poległ w Hiszpanii, walcząc z niewiernymi Maurami, a serce Bruce’a złożono w Melrose.

W południowym transepcie znajduje się jeszcze jedno ładne okno pochodzące z XV w., wypełnione delikatnym maswerkiem z motywami roślinnymi. Zdobiące je dodatkowo figury aniołów grających na instrumentach uległy z czasem zniszczeniu. Tego rodzaju detale rzeźbiarskie można odnaleźć w całym kościele. Groteskowe rzygacze, widoczne na zewnątrz, przełamują podniosłość świętego miejsca. Przedstawiają one dziwacznie pochylone bestie i lamentujących ludzi. Największe wrażenie robi świnią grająca na dudach, umieszczona na dachu po południowej stronie nawy.

Pozostałości klasztornych budynków widoczne opodal kościoła prowadzą do Domu Przełożonego (Commendator’s House; godziny otwarcia jw.), w którym wystawiono rozmaite przedmioty należące do opactwa. Budynek pochodzący z XVI w. był niegdyś siedzibą opata. Po przeciwnej stronie klasztor sąsiaduje z pięknym Ogrodem Priorwood (Priorwood Garden; IV-X pn.-sb. 10.00-17.30, nd. 13.30-17.30; bezpł.) należącym do NTS. Za ogrodowym murem posadzono ozdobne rośliny, nadające się po zerwaniu do zasuszenia. Suszki można kupić w tutejszym sklepie. W Melrose znajduje się też skromne muzeum pod nazwą Trimontium Exhibition, niedaleko Market Square (IV-X codz. 10.30-16.30; 1 £). Można w nim obejrzeć dioramy, modele i różne archeologiczne znaleziska z trzech okresów panowania Rzymian na tutejszych ziemiach.

Autobusy przybywające do Melrose zatrzymują się na Market Sąuare, niedaleko ruin opactwa i przylegającego do nich biura informacji turystycznej (IV, V i X pn.-sb. 10.00-17.00, nd. 14.00-17.00; VI i IX pn.-sb. 10.00-18.00, nd. 14.00-18.00; VII i VIII pn.-sb. 9.30-18.30, nd. 10.30-18.30; telefon 01896/822555).

W Melrose jest kilka hoteli, w tym elegancki Burts Hotel przy Market Sąuare (telefon 01896/ 822285), miły Bon Accord z dziesięcioma pokojami (telefon 01896/822645), po drugiej stronie ulicy, oraz o wiele tańszy, pospolity Station Hotel (telefon 01896/822038), na wzgórzu niedaleko Market Square. Pod szyldem B&B można znaleźć naprawdę niezłe pokoje, godny uwagi jest zwłaszcza miły i wygodny Braidwood, Buccleuch St (telefon 01896/ 822488), bardzo blisko opactwa, oraz równie porządny Dunfermline House (telefon 01896/ 822148), naprzeciwko opactwa. W obu miejscach latem wskazana jest wcześniejsza rezerwacja. Inne możliwości toLittle Fordel, Abbey St (telefon 01896/822206), oraz skromny Orchard House, High St (telefon 01896/822005). Schronisko młodzieżowe (telefon 01896/822521; kat. 1) mieści się w obszernej wiktoriańskiej willi z widokiem na opactwo, położonej przy drodze prowadzącej do obwodnicy. Kemping Gibson Caravan Park (telefon 01896/ 822969), niedaleko High St, leży w odległości kilkuminutowego marszu na zachód od rynku.

Niektóre z pensjonatów podają niedrogie obiady na zamówienie. Porządniejszy posiłek można zjeść w Marmion’s Brasserie na Buccleuch St, gdzie jest spory wybór dań. Melrose Station w dawnym dworcu kolejowym powyżej rynku oferuje ciekawe i wspaniale przyrządzone dania regionalne. Przy samym rynku stoi Peymont & Company, gdzie można wypić dobrą kawę i zjeść coś lekkiego. W gwarnej restauracji Burts Hotel podają doskonałe dania barowe, jednak osoby z plecakami mogą spotkać się,z lekceważeniem ze strony obsługi. Nie należy się tego obawiać w Haldane’s Fish & Chip Shop (śr. nieczynne) niedaleko rynku ani w pobliskim Ship Inn, najgwarniejszym pubie w mieście, szczególnie zatłoczonym w sobotę po południu, kiedy miejscowy zespół rugby gra na własnym boisku.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *