Edynburg – Stare miasto – Zamek

Esplanada

Droga do zamku prowadzi przez esplanadę, służącą od XVIII w. wojskowym paradom. W minionym stuleciu otoczono ją murem. Z południowej części umocnień roztaczają się piękne widoki na wzgórza Pentland. W czasie trwania Festiwalu co wieczór esplanada staje się miejscem najbardziej kiczowatej turystycznej atrakcji, urządzanej pod nazwą: Edynburska Parada Wojskowa. Na domiar złego, wygląd zamku psują za dnia trybuny przeznaczone dla widzów żałosnego widowiska.

Esplanadę zdobią militarne pamiątki w rodzaju konnego posągu marszałka polnego, księcia Haiga. Urodzony w Edynburgu dowódca sił brytyjskich podczas I wojny światowej „wsławił” się bezduszną strategią, która polegała na wysyłaniu ludzi „na czoło” i w rezultacie na pewną, niepotrzebną śmierć.

Niższe fortyfikacje

Kordegarda została wzniesiona w okresie romantyzmu, w latach 80. ubiegłego wieku, wraz z ostatnim mostem zwodzonym, jaki zbudowano w Szkocji. Nieco później postawiono tam rzeźby bohaterów, Williama Wallace’a i Roberta I Bruce’a.

Za budynkiem straży znajduje się najbardziej charakterystyczna i robiąca największe wrażenie część zamkowej bryły: pochodzące z XVI w. stanowisko ogniowe zwane Half Moon Battery, którego zaokrąglony kształt tworzy zewnętrzną granicę właściwych fortyfikacji. Podążając w górę, miniesz Portcullis, piękną bramę z okresu renesansu, nieco zeszpeconą przez XIX-wieczną nadbudówkę.

Za nią znajduje się stanowisko sześciu armat, Argyle Battery, zbudowane w XVIII w. przez generała Wade’a, którego dziełem jest sieć dróg militarnych i mostów, do dziś stanowiących ważną część infrastruktury transportowej górzystych rejonów północnej Szkocji. Stanowisko artyleryjskie po stronie zachodniej nosi nazwę Mill’s Mount Battery Tutaj w każdy powszedni dzień o 13.00, zgodnie ze słynnym edynburskim zwyczajem, dokonuje się wystrzału z działa, który niedgyś był znakiem dla statków w zatoce Firth of Forth, a dziś stał się sygnałem czasu dla pracowników biur w centrum miasta. Z obu stanowisk rozciągają się piękne widoki na Edynburg, sięgające poprzez Princes Street i Nowe Miasto aż do nadmorskich miasteczek i wzgórz Fife ponad zatoką Forth.

Strome podejście prowadzi do Domu Komendanta (Governor’s House), budowli pochodzącej z lat 40. XVIII w., której skośne wiązania i schodkowe szczyty należą do charakterystycznych cech szkockiej architektury. Obecnie mieści się tu garnizonowa mesa, natomiast komendant zamieszkuje skrzydło po stronie północnej. Z tyłu widać największy osobno stojący budynek zamkowego kompleksu, Nowe Koszary (New Barracks), zbudowane w surowym, klasycystycznym stylu pod koniec XVIII w. Dalej droga wiedzie kręto w kierunku cytadeli, położonej w najwyższym punkcie wzgórza. Brama wejściowa powstała w XVII w. i została nazwana Foog’s Gate.

Kaplica św. Małgorzaty

Znajdująca się na wschodnim krańcu cytadeli kaplica św. Małgorzaty (St Margaret’s Chapel) jest najstarszą ocalałą budowlą na terenie zamkowego wzgórza i prawdopodobnie nie ma wcześniejszej od niej także w całym Edynburgu. Przez 300 lat służyła jako skład prochu, dopiero w 1845 r. odkryto jej pierwotne przeznaczenie. Maleńki, normandzki kościółek został odrestaurowany i ponownie konsekrowany w 1934 r. Jego zewnętrzna bryła jest prosta i surowa. Wnętrze, przykryte kolebkowym sklepieniem, zamyka półokrągła absyda. Dwa romańskie łuki, które oddzielają nawę od sanktuarium, ozdobione są charakterystycznym zygzakowatym fryzem. Niegdyś wierzono, że kościół zbudowała sama św. Małgorzata; uważano także, że tu właśnie umarła w 1093 r. Jednakże architektura kościoła wskazuje, że najprawdopodobniej pochodzi on z okresu późniejszego o ok. 30 lat, a zatem mógł zostać ufundowany przez króla Dawida I na cześć jego matki.

Z murów obronnych przed kaplicą roztacza się zachwycająca panorama Edynburga. Dotrzeć tu można także po stopniach Długich Schodów (Lang Stairs), które prowadzą od Argyle Battery boczną drogą obok bramy Portcullis. U stóp murów znajduje się miejsce ostatniego spoczynku czworonożnych żołnierskich towarzyszy. Jego wzorowe utrzymanie uderza w porównaniu z godnym pożałowania stanem niektórych miejskich cmentarzy. Podążając w kierunku wschodnim, zostawisz za sobą górną część głównych obwarowań oraz Half Moon Battery i znajdziesz się obok głębokiej na 33 m studni zamkowej (Castle Weil). Idąc dalej, dotrzesz do placu o nazwie Crown Square, najwyższej, najlepiej strzeżonej i najważniejszej części całego kompleksu zamkowego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *